دربدر همیشگی ،‌ کولی صد ساله منم 

خاک تمام جاده هاست ، جامه ی کهنه ی تنم

هزار راه رفتم ، هزار زخم خوردم

 " تا تو مرا زنده کنی ، هزار بار کرده ام "

شب از سرم گذشته بود

در شب من شعله زدی

برای تطهیر تنم

صاعقه وار آمده ای

قلندرانه سوختم ، لب از گلایه دوختم

برهنگی خریدم و خرقه ی تن فروختم

هوا شدی نفس شدم

تیشه زدی ، ریشه شدم

آب شدی ، عطش شدم

سنگ زدی شیشه شدم

قلندرم ، قلندرم

گمشده ی دربدرم

                             فروتر از خاک زمین

                                              از آسمان فراترم  . . .