پرنده مهاجر

تو از كدوم دياري

كه رنگ حادثه داري

نه دشمني نه ياري،نه خفته نه بيداري

خزان خاطره داري، هواي ابر بهاري،

هزار بغض در سينه داري و نمي باري

                 تو از كدوم زماني كه جان پاك جهاني

                                    نه حاضري نه غايب،نه سخت و نه آساني

هميشه ايينه داري ،اگرچه غرق غباري

هميشه در نظر اما،تو پنهاني

نه تشنه ای نه سیراب

نه چشمه اي نه گرداب

نه بي صدا ، نه با صدا

نه بنده اي ، نه خدا

نه هم ترانه ي مايي ، نه از ترانه جدايي

هميشه همسفر اما،هميشه تنهايي

تو را چگونه بخوانم،

 تو را چگونه بدانم

چگونه دوست بدارم تو را 

                                           نمی دانم